BARAN FRANCUSKI

Olbrzym belgijski żelazisty.

 

 

 

CHARAKTERYSTYKA OGÓLNA:

Olbrzymy belgijskie pochodzą z prowincji Gent w belgijskiej Flandrii. Króliki tej rasy należą do największych ras królików - dorosłe osobniki po roku czasu mogą osiągnąć masę ciała od 8 do 10 kg. Minimalna ich masa u dorosłego osobnika powinna wynosić ok. 6 kg.

Charakterystyczną cechą budowy królików olbrzymów belgijskich jest znaczna długość ich tułowia, dochodząca nawet do 90 cm. Grzbiet flandrów jest równy i szeroki, klatka piersiowa dobrze rozwinięta, zad zaokrąglony. Nogi przednie bywają u nich z reguły krótkie, w przeciwieństwie do wydłużonych i bardzo silnych nóg tylnych. Olbrzym belgijski posiada stosunkowo duża i ciężką głowę, która posiada parę długich, sztywno stojących uszu, lekko rozchylających się ku górze. Prawidłowa długość uszu wynosi około 17 do 19 cm. Ogon tej rasy jest dość długi, lecz bardzo sztywny i wzniesiony ku górze. U samic z wiekiem uwydatnia się podgardle o gładkiej powierzchni, powinno być ono niewielkie, bez bruzd ani bez jakiegokolwiek pofałdowania. Okrywa włosowa królików belgijskich jest gęsta, sprężysta, jedwabista. Włosy pokrywowe są o długości około 3 cm - 4 cm, posiadają kryjące podszycie.

Olbrzymy belgijskie należą do typu mięsnofuterkowego. Rasa ta stosunkowo późno osiąga dojrzałość do rozpłodu - samice w wieku 8-10 miesięcy a samce w wieku 1 roku. Wcześniejsze użytkowanie rozpłodowe jest niekorzystne i może powodować zahamowanie wzrostu tych zwierząt, czego następstwem może być skarłowacenie pojawiające się u następnych pokoleń.

Króliki te wymagają dużej ilości bardzo dobrej paszy, zwłaszcza treściwej. Częste błędy popełniane w żywieniu królików flandryjskich pociągają za sobą z reguły nieprawidłowości w rozwoju tych zwierząt, a zwłaszcza zahamowanie wzrostu, krzywicę oraz schorzenie narządów wewnętrznych. W wyniku czego samice mogą stać się małopłodne i małomleczne.